Marli Lindeboom
Ahornlaan 7
3053 WL Rotterdam
tel: 010-418 63 42

PRAKTIJK voor HAPTOTHERAPIE Logo

Marli Lindeboom

info over >> HaptonomieFamilieopstellingenZen

Haptonomie - haptotherapie
Haptonomie

Wat is haptonomie?

( hapsis ) aanraking, gevoel, tact 
( hapto ) aanraken om in contact te komen met
( nomos ) wet, regel, norm

De haptonomie is de leer van de tast en het gevoel en houdt zich bezig met (aan)raken en (aan)geraakt worden, zowel direct als op afstand. De haptonomie is gebaseerd op een relationeel lichaamsbeeld, waarbij er geen splitsing is tussen lichaam, geest en ziel. We hebben niet een lichaam, we zijn ons lichaam. Ons lichaam is "drager" van gevoelens en heeft een geheugen voor gevoelservaringen. Via ons lichaam, dat een eigen, krachtige taal spreekt, drukken we ons uit en laten we zien wie we zijn in onze wijze van contact maken, onze houdingen, ons bewegen en onze gebaren.
Haptonomie zoekt naar echtheid in onze wijze van zijn en biedt de mogelijkheid om (opnieuw) kennis te maken met wat ons lichaam vertelt over onszelf en onze relaties met anderen en onze omgeving.

Het belang van gevoelens

Vanaf de aanvang van het leven (dus ook voor onze geboorte) doen wij gevoelsindrukken op.
Er zijn goede ervaringen geweest. We hebben ons daarbij geopend naar een ander mens, de buitenwereld. Gericht op het 'goede', levensbevorderende van verbondenheid in contact.

Er zijn ook minder goede ervaringen geweest, met als gevold een terugtrekken en/of afsluiten. Daarbij hebben we mogelijk ook gevoelens van angst, verdriet en boosheid ervaren. Als we ons veilig voelden als kind konden we bang zijn, huilen en boos zijn. Als de tranen gedroogd waren en de boosheid weggeëbd, konden we weer terugkeren naar een basisgevoel van een veilig openstaan voor gevoelservaringen. Heel dikwijls mochten, durfden en konden we gevoelens van pijn, verdriet, angst en boosheid niet uiten. Ze ebden niet weg, maar werden opgeslagen in ons lijf. We kunnen ons die ervaringen niet (meer) bewust zijn en/of ze diep weggestopt hebben. Hiermee kunnen we al op zeer jonge leeftijd begonnen zijn. Wat en hoeveel we weggestopt hebben en nog steeds wegstoppen, is zichtbaar aan onze manier van bewegen en in onze wijze van contact aangaan. Tevens is dan het contact met onszelf, met ons innerlijk gevoelsleven, onze voorkeuren, wat ons goed doet, wat ons raakt, wat niet bij ons past enz. verminderd of zelfs weg. Dan ontstaan er klachten.

De betekenis van aanraken 

Aanraken in nabijheid en met tederheid is een heel natuurlijke vorm van contact maken en van het delen van gevoelens met anderen. Ouders wiegen en strelen hun kinderen als ze huilen. Je slaat je arm om een dierbare heen wanneer hij of zij verdriet heeft. Als je blij bent de ander te zien, dan raak je aan door een handdruk, een kus of een omhelzing. Aanraken en aangeraakt worden op deze manier is voeding voor ons voelen.
In onze cultuur zijn aanraken, voelen en het lichaam lange tijd min of meer verwaarloosd.
De ontwikkeling van het voelen heeft geen hoge prioriteit. In een rationele wereld wordt analyserend gekeken en objectiverend, technisch aangeraakt zonder contact te maken. Dit komt de kwaliteit van de aanraking niet ten goede. 
De aanraking is dan doelgericht en komt niet vanuit de gevoelslaag. We zijn zeer snel geneigd om ons aan te passen, negeren of drukken de gevoelens weg die we bij zo'n aanraking of bejegening ervaren. Dit heeft gevolgen: wie zijn gevoelens negeert en/of onderdrukt en op commando van ons denken of omgeving gevoelens veinst ( zoals blij zijn ) beschadigt het gemoed. Als we niet kunnen huilen, bang of boos zijn, kunnen we ook niet werkelijk blij zijn en genieten
Haptonomie neemt de persoonlijke, subjectieve betekenis van ons lichaam en van aanraken serieus. Zij erkent bovendien de positieve invloed die de affectief gerichte aanraking op ons gevoelsleven heeft. Affectief wil zeggen dat we door de huid heen als mens in onze totaliteit aangeraakt worden. Met een ervaren van een geheel-zijn als gevolg. Een affectieve aanraking is altijd voelbaar en herkenbaar, ook als we het (nog) niet kunnen toelaten. Ons hele leven lang zal een affectieve aanraking ons fundamenteel en onontkoombaar raken, dieper dan woorden kunnen doen.
Onze huid is ons grootste tastorgaan. Ten gevolge van niet of te weinig affectief aangeraakt zijn of te effectief gericht aangeraakt zijn kan onze huid zich gaan sluiten, een grens vormen, een harnas of pantser worden. Zij kan ook weer openen, verzachten, kleur krijgen en doorlaatbaar worden voor gevoelsindrukken van binnen naar buiten en van buiten naar binnen. We gaan dan weer meer voelen, wat zowel heel prettig als confronterend kan zijn.

Ons lijf is heel eerlijk en liegt niet.

Voor meer informatie, zie www.marlilindeboomhaptotherapie.nl